Zondag 27 mei 2018

Kunstenaar Dirck Saey bundelt werk in fotoboek

Het is er eindelijk van gekomen. De op 2 maart 1949 geboren Dirck Saey heeft zijn jongste werken gebundeld in een boekje. Het geeft een kleurrijke verzameling van hetgeen uit zijn ziel werd neer geborsteld op het witte doek. De meeste schilderijen geven het beeld weer waarmee Dirck al gans zijn leven worstelt, de strijd voor de zwakke medemens en het verdriet dat over onze wereldbol stroomt.

 

“Van 1977 tot 1981 volgde ik weekendcursus aan de academie en later volgde ik nog pottenbakken”, aldus de kunstenaar. “Jarenlang hield ik me bezig met stillevens en bloemen, maar na de dood van mijn broer liet ik me inspireren op het treurend ouderpaar gebeiteld door Käthe Kollwitz. Ik bestudeerde haar werk en las haar levensverhaal”. Ondertussen had een sociale bewogenheid zich ontwikkeld in zijn huis, waar de deur open stond voor elke mens in nood. Daaruit groeide de Mandacaru-beweging, waar mensen met wonden op hun ziel een geborgenheid vonden en zich konden aanpassen aan een vorm van samenleving berustend op liefde en vertrouwen.

 

Kwetsbaar

 

Vanuit zijn ziel geeft de schilder zich bloot in zijn werken. “Na de dood van mijn broer Geert begon ik na een lange periode de borstel opnieuw te hanteren, maar niet meer op het witte doek, maar op schilderkartton. Daaruit uitte ik mijn eigen kwetsbaarheid en verdriet. De dood van mijn broer en de sociale bewogenheid van bij ons thuis mee gekregen, vormden de inspiratie om de wonden van onze samenleving kleur te geven”, geeft Dirck mee. Zijn schilderijen vormen dan ook een kleurrijke paradox met neerbuigende hoofden, net zoals het ouderpaar van Käthe Kollwitz, over de talrijke gekwetste zielen. “Ik probeer op doek te brengen wat innerlijk roert, stuwt en opborrelt. Ik vraag me niet eens af of deze schilderijen boven de livingtafel kan hangen en of Jan Hoet het zou gesmaakt hebben. Zelf zou ik ze hangen in de kelders van de mens en mensheid. Aan de muren van gevangenissen, aan het puin van de Syrische huizen, aan het verdriet van Jemen en Zuid-Soedan, aan de muren van Israël en Hongarije, aan de klaagmuur van Jeruzalem, aan de littekens en blokkades van mijn eigen hart”, aldus Dirck Saey, wiens ziel diep geraakt is door het onrecht wat in onze wereld gebeurt. (Regi)

 

 

 

Reacties

 

Meld je aan om een reactie te plaatsen. Aanmelden