Dinsdag 11 december 2018

Vrouwen in de politiek

De voorbije weken hoorden we in de nationale media dat veel politieke partijen in Vlaanderen hun lijsten niet gevuld krijgen, vooral door een tekort aan vrouwelijke kandidaten. Niettegenstaande vrouwen exact 70 jaar stemrecht hebben, blijft de politieke wereld een mannenbastion.

 

We gingen hierover in gesprek met iemand die hier ongetwijfeld kan over meepraten, nl. Patricia Waerniers. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 haalde ze van alle vrouwelijke kandidaten de meeste voorkeurstemmen, en in 2012 was ze zelfs van alle (ook de mannelijke) kandidaten de stemmenkampioen. Voor hetzelfde geld was je de eerste vrouwelijke burgemeester van Beernem…?

 

Actuali : Voel je dat aan als politieker dat vrouwen in een minderwaardige positie belanden?

 

Patricia Waerniers :

 

“Je moet er je kunnen bij neerleggen dat je in de politiek niet alles in handen hebt. De kiezer kan de kaarten schudden, maar het zijn nog altijd de politiekers zelf die de kaarten dan leggen…m.a.w. de coalitie vormen en vandaaruit wordt een schepencollege gekozen. Ik kan verkeerd zijn, maar ik denk dat dat net een knelpunt is bij vrouwen: vrouwen hebben graag de volledige controle over iets. En dat is in de politiek, bij verkiezingen zeker, niet het geval. Het is misschien wat stereotiep denken, maar vrouwen denken naar mijn gevoel graag in termen van efficiëntie en effectiviteit. Volgens mij vragen ze zich misschien meer dan mannelijke collega’s af: Wat heeft het voor zin dat ik me voor de politiek inzet. Ik kan misschien dan toch beter mijn tijd thuis nuttig gebruiken. En dat heb ik uiteraard ook gedacht na de verkiezingen in 2012. Daar sta je dan met de meeste voorkeurstemmen…”.

 

Actuali : Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 werden voor het eerst quotaregelingen toegepast. We zijn nu bijna een kwarteeuw verder en blijkbaar zijn er in heel veel steden en gemeenten problemen om voldoende vrouwen te vinden voor de verkiezingen. Zijn de wettelijke quotaregelingen dan wel een goede zaak?

 

Patricia Waerniers :

 

“We kunnen er ons zeker vragen bij stellen, want de pariteit op de lijsten die de wet vereist, wordt achteraf allerminst weerspiegeld in de samenstelling van de politieke organen in België. Het aantal vrouwen in de politiek is toegenomen, maar het aantal vrouwen in politieke topfuncties is nog altijd veel te laag. Het zogenaamde ‘glazen plafond’ dus.  In de Belgische schepencolleges bijvoorbeeld zijn vrouwen nog sterker in de minderheid: nléén op de drie schepenen (34%) is een vrouw.  Over heel Vlaanderen is nog geen 14 % van de burgemeesters een vrouw. Wat we dus zien: hoe hoger het machtsniveau, hoe minder vrouwen. Maar dat is uiteraard niet alleen in de politiek. Toen ik destijds in 2003 directeur werd in de Katholieke Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen (KATHO, nu hogeschool VIVES na fusie met KHBO), kwam ik als eerste vrouw een ‘old boys club’ van 10 mannen vervoegen. En dan is het aan de vrouw om zich waar te maken, net als een man zich ook moet waarmaken. De quota zijn dus misschien wel een goed duwtje in de rug om meer aandacht te hebben voor vrouwen in de politiek. Maar anderzijds vind ik dat dergelijke quota zeker van tijdelijke aard zouden moeten zijn. Het probleem zou zichzelf moeten oplossen en daar zijn wij als vrouwen zelf mee verantwoordelijk voor. We moeten de kansen grijpen!”

 

Actuali : Is het voor een vrouw dan moeilijker om het waar te maken?

 

Patricia Waernies :

 

“Ik wil me als vrouw niet in een slachtofferrol steken. Als we kansen krijgen, moeten we die kansen zelf grijpen. Het helpt natuurlijk als de context waarin je kan werken als vrouw ook goed is. En wat is dan een goede context voor een vrouw? Ik zie nu bij CD&V Beernem alleszins een voorzitter Kris Vincke, een secretaris Martine Costers en een lijsttrekker Jos Sypré die zeer open en transparant werken, en ook luisteren naar suggesties en opmerkingen. Volgens mij is dat iets wat voor vrouwen belangrijk is: nl. dat je het gevoel hebt dat jouw mening er toe doet en dat je als vrouw ook naar waarde wordt geschat. De problematiek die zich dus blijkbaar bij vele lijsten stelt, nl. om voldoende vrouwen te vinden, is bij CD&V Beernem niet aan de orde. Als een vrouw aanvoelt dat ze daadwerkelijk een steentje kan bijdragen, en dat ze geen excuustruus is om aan een volle lijst te geraken, dan zijn er volgens mij zeker en vast genoeg talentvolle vrouwen die zich willen kandidaat stellen. En ik zie bij CD&V Beernem alleszins 12 sterke vrouwelijke kandidaten.”

 

Actuali : Blijkbaar stelt zich het probleem dat vrouwen te weinig op vrouwen stemmen. Zou niet alles opgelost zijn als de vrouwen voor de vrouwen zouden stemmen?

 

Patricia Waerniers :

 

“Ooooh, die oproep wil ik niet onderschrijven. Het lijkt me immers het allerbelangrijkste dat mensen stemmen voor kandidaten die de kwaliteiten hebben om een gemeente te besturen. En dat kunnen vrouwen zijn of mannen.  

 

 

 

 

Reacties

 

Meld je aan om een reactie te plaatsen. Aanmelden