Woensdag 18 oktober 2017

Spel of gevecht

Geschreven op 28-07-2017

Spel of gevecht

Bron: Inge Pauwels  -  geplaatst door Eddy Persyn op vrijdag 28 juli 2017 om 19u15

 

Vechtende honden zijn een veel voorkomend onderwerp, dit kan escaleren als de eigenaars niet op een juiste manier hiermee omgaan. De honden het maar laten uitzoeken is niet aan te raden. Als je honden vechten, bel een professional.

Het is niet ongewoon, want het is heel onnatuurlijk dat 2 teven of reuen van ongeveer dezelfde leeftijd en niet van dezelfde familie samen leven in 1 gezin. Maar het is zeker niet gewenst.

Vaak zie je ook honden in interactie en je weet niet of ze aan het vechten zijn, op de grens van beginnen te vechten zitten of dat het enkel spel is.

 

Spel herken je aan:

 

In rondjes lopen, rollen, Najagen, Positie wisselen, Vrijwillige deelname (ook na scheiding niet verstoppen), Tanden en mond open, Worstelen, Niet vasthouden (paar seconden), Poten slaan zonder pijn te willen doen, Spelagressie, ‘Kataanval’ is ok behalve als de hond daarna weg wil, Speloren en spelboog, Spelgrom ok maar geen escalatie bij harder en dieper grommen.

 

Het wordt spannend wanneer de honden:

 

‘Mouthen’ (met de bek open) naar de nek, Constant op de achterpoten staan, Frontale/speer bewegingen maken, Uitdagend contact vertonen, Dominante handelingen (poot, hoofd en lichaamsgewicht) verrichten, Geen pauzes inlassen.

 

Hoe ga je ermee om als het escaleert?

 

Preventief; laat het niet zo ver komen!

Niet roepen want dan gaat de stress omhoog

Commando’s “liggen” en “blijven” aanleren

Uit de situatie halen bv gaan wandelen

Positieve bekrachtiging in de training

Rustige sfeer en relaxatie creëren

 

Als het mis gaat, hoe haal je dan de vechtende honden uit elkaar?

 

Als je twee vechtende honden uit elkaar wilt halen, neem je een groot risico en kan je gebeten worden. Dit is redirectie van de hond op jou door de grote mate van opgewondenheid waarin ze verkeren.

Achterhand opnemen

Water

Splitten (uit elkaar halen)

Lig en blijf (afkoelen) zonder beloning

Geen hond verwijderen = winnen

Negeren van beiden

Niet ‘laten uitvechten’ en stoppen voor de escalatie en er zo voor zorgen dat het een succeservaring is.

 

Wat zijn de mogelijke oorzaken van agressie tussen honden?

 

Er zijn hierin geen zwart/wit regels. Bijvoorbeeld een hond kan niet toestaan dat een ander naar een speeltje wilt komen, maar in een andere situatie wel toestaan dat de hond uit dezelfde voerbak eet.

Genetisch bv Alaska Malamut, American Staffords, Boxers want hoe meer honden onafhankelijk van elkaar werken bv terriër hoe meer agressie naar hetzelfde geslacht

Ontstaat vaak tussen 12 en 36 maanden en heeft dan vaak te maken met recht van voortplanting

Hormonale huishouding bijvoorbeeld bij loopsheid en zwangerschap bij de teef of bij de reu het teveel aan testosteron

Sociaal gedrag van een individu: de meeste honden zijn goed in rituelen rond agressie- en conflictvermijding. Rituele agressie vindt plaats wanneer honden een conflict proberen te beëindigen zonder bijten. Bijvoorbeeld door te grommen, te borstelen, tanden te laten zien, enzovoort. Problemen starten als dit dreiggedrag geen effect heeft.

oegang tot belangrijke bronnen. Deze bronnen zijn subjectief en situatie/persoonsgerelateerd:
Bijvoorbeeld:

de eigenaar geeft aandacht aan het bezoek bv begroeten of interactie

voeding bv te kort eten op elkaar

speelgoed! De nieuwe pup

slaapplaatsen bv een hoger gelegen of favoriete plaats

botten! hoge waarde

ruimte en persoonlijke ruimte

toegang tot privileges bijvoorbeeld de slaapplaats

voortplantingsrecht

 

Honden die qua taken hetzelfde willen, zijn geneigd met elkaar te vechten of honden die van karakter meer extravert zijn, zijn ook meer geneigd om agressie in te zetten.

In hoge opwinding kan het zijn dat er over grenzen wordt gegaan voorbeeld bij begroeten van de eigenaar na een hele tijd. Je komt in een “ rode reactieve staat” en vertoont geen normaal gedrag meer, dat je wel vertoont als je rustig bent.

Redirectie-agressie aan bijvoorbeeld een omheining! Pas op als je wil tussenkomen

Veranderingen in de sociale groep bijvoorbeeld doordat een pup opgroeit, door ziekte of overlijden, door de komst van een nieuwe hond, …taken die in het gezin veranderen

Als een hond slecht gesocialiseerd werd, reageert hij niet altijd even sociaal of normaal op gedrag. Zij vallen sneller andere honden aan. Zij moeten door de hondentaal beter of terug leren spreken.

 

Medische oorzaken

 

Chronische pijn: bijvoorbeeld een oorinfectie zorgt ervoor dat de hond gromt als je zijn hoofd aanraakt, nek- of ruggenwervelproblemen kunnen agressie veroorzaken als een hond de halsband aangedaan wordt, artrose of artritis veroorzaakt een kort lontje.

Hypothyroidisme: (te traag werkende schildklier) dit tast het endocriene systeem van honden aan, en wordt veroorzaakt door een tekort aan schildklierhormonen. Dit kan ontdekt worden door een bloedtest, de symptomen zijn: veel bijkomen, veel ruiven, slaapzucht, snel koud hebben en gedragsverandering met angst, hypergedrag of agressie.

Hersenaanval: in de post-ictale fase, gevolgd door een aanval (epilepsie). Hier kan een deel van de hersenen, verantwoordelijk voor het regelen van agressie, aangetast worden. Dit is dikwijls te zien in de rassen zoals Cocker en Springer Spaniels en Chesapeake Bay Retrievers.

De conditie van de hersenen: een trauma kan bepaalde regio’s van de hersenen aantasten en neurologische afwijkingen veroorzaken zoals agressief gedrag. Dit treedt op als de hond hersenschade heeft gekregen bijvoorbeeld bij hersenkanker bij oudere honden, encephalitis of ontsteking in de hersenen zoals bijvoorbeeld hondsdolheid of distemper. Hydrocephalus of een vergroting van het brein geeft ook neurologische reacties waaronder soms agressie.

Andere: artrose, slecht gehoor, tandproblemen, … Zeker bij ouder wordende honden.

Het is zinloos je rol op te eisen als ‘baas of roedelleider’ om respect af te dwingen. De dominantietheorie is al jaren weerlegd en deze bevestigt dat honden geen status zoekende wezens zijn die proberen je positie over te nemen, maar gewoonweg opportunisten die het gedrag vertonen dat bekrachtigd wordt.

Het is zonde dat veel hondeneigenaars de hond dan weg geven, naar een asiel brengen of laten inslapen. Vaak is het gedrag aan te passen of de medische oorzaak of pijn op te lossen. Eigenaars geven de honden dikwijls niet meer het voordeel van de twijfel door onkunde en onwetendheid of angst voor een eigen hond.

Een agressieve hond is meestal ook een angstige hond, vooral wanneer de agressie gericht is naar mensen en kinderen. Het is dus heel belangrijk om te kijken of er geen onderliggend probleem is. Want studies hebben aangetoond dat er bij een plotselinge uitbraak van agressie meestal medische problemen gerelateerd zijn.

 

Hoe ga je tewerk als je zelf een agressieve hond hebt? Wat is het stappenplan

 

De eerste stap is om de muilkorf aan te leren en naar de dierenarts te gaan voor onderzoek om eventuele medische oorzaken uit te sluiten of te achterhalen.

Maak een afspraak bij een gecertificeerd/gediplomeerd hondengedragstherapeut en noteer hierbij dat hoe sneller je het gedrag aanpakt, hoe beter de prognose zal zijn. (www.dierengedragstherapeuten.be)

Doe aan management en voorkom (tijdelijk) dat de twee honden bij elkaar kunnen vooraleer er weer een bloederige aanval volgt. Het risico is te groot dat de honden verder gaan in agressie of dat je zelf gewond wordt. Laat honden nooit samen zonder supervisie en als ze samenkomen zorg dat ze aangelijnd zijn of eventueel een muilkorf dragen. De honden leiden dus een apart leven. Dit wil zeggen dat je de honden apart in een bench houdt of er een aparte ruimte is, dat ze elkaar kunnen zien en ruiken maar zeker niet aan elkaar kunnen. Je moet dus een relatiesysteem in je huishouden inbouwen zo dat elke hond een deel van de dag bij jou kan zijn. Soms is, bij agressie in hetzelfde gezin, herplaatsten de enige oplossing en het beste voor de hond omdat hij in een constante stress en angst leeft, ook al zijn de twee honden van elkaar gescheiden.