Woensdag 14 november 2018

Catalonië

Geschreven door Eddy Persyn op 22-12-2017

Gedurende mijn ‘fotosafari’ dwars door de Pyreneeën zo’n 3700 km in oktober eerder dit jaar, was ik half oktober in Catalonië. Gedurende mijn verblijf in de diverse regio’s ofte Comunidades probeerde ik bij de lokale bevolking hun respons op de Catalaanse verzuchtingen te peilen.

Als wij s’avonds na een lange dag in een lokale bar of restaurant een maaltijd zochten om de dag af te ronden, luisterden we naar de reacties van de lokale bevolking op de gebeurtenissen in Catalonië.

Deze reacties waren afhankelijk van de regio divers. Verder van Catalonië af waren de reacties ‘tegen’ duidelijker dan bij de buurregio’s van Catalonië. In Catalonië zelf konden we duidelijk onderscheiden welke dorpen en gemeenten de separatisten genegen waren en welke niet. Je hoefde bij het binnenrijden van elk dorp maar te kijken naar de bevlagging bij de openbare gebouwen en je wist onmiddellijk welke kant  het bestuur koos. Na meer dan 500 km door het Catalaanse hinterland te hebben getoerd en na zeer vele dorpskernen te hebben doorkruist was de officiële bevlagging overduidelijk: pro Catalaans eigen bestuur.

Het visuele heeft geen voldoende uitsluitsel rond de Catalaanse kwestie; dus peilde ik ook bij de lokale bevolking rond hun sentiment in deze uiterst gevoelige kwestie.  De verhoudingen Vlaanderen – Wallonië kwamen bij het horen van de verhalen van de lokale ondernemers duidelijk bovendrijven. Het ongenoegen rond de besteding van de Catalaanse belastingsgelden door de overheden in Madrid is een duidelijk pijnpunt.  Catalonië is met name de meest productieve regio binnen het Spaanse bestel. De financiële inbreng van Catalonië is in verhouding tot het bevolkingsaandeel beduidend hoger. Alleen worden de Catalaanse centen méér over de rest van Spanje verdeeld ten nadele van de Catalaanse hoognodige investeringen in onderwijs en infrastructuur zoals wegen en spoorwegen. Daarnaast vragen de meeste Catalanen die een grotere zelfstandigheid wensen géén afscheiding van Spanje. Hier heeft Puigdemont de geest van de Catalanen fout geïnterpreteerd.

Is het resultaat van de jongste stemronde een verrassing? Absoluut neen. Bij heel wat Catalanen heeft het optreden van de Guardia Civil’ tijdens het referendum en het oppakken van de Catalaanse politici van de onafhankelijkheidspartijen heel wat kwaad bloed gezet. De politieke leiders in de gevangenis en de uitgeweken leiders zoals ex-president Puigdemont en 4 van zijn ministers zijn voor heel wat Catalanen een soort martelaars.

Spaans Premier Rajoy heeft de rechterlijke macht in Spanje misbruikt om zijn politieke gelijk te halen. Catalaans ex-president Puigdemont en zijn medestanders hebben hun hand overspeeld. De huidige verkiezingsuitslag demonstreert de steeds groter wordende polarisatie binnen de Catalaanse gemeenschap.

Voor beide kampen valt er wel wat te zeggen maar het opsluiten van legitiem verkozen politici valt daar zeker buiten. De zware nederlaag van de PP ofte Partido Popular van Premier Rajoy (van 11 naar 3 zetels) maakt duidelijk dat Madrid afgerekend wordt op zijn stugge en vooral negatieve houding tegenover het Catalaanse identiteitsdenken en voelen van een substantieel deel van de bevolking.

Wordt ontegensprekelijk vervolgd. Maar één ding is zeker: hoe langer deze kwestie aansleept, hoe dieper de tweespalt bij de Catalanen onderling maar nog belangrijker de tweespalt tussen de Catalaanse bevolking enerzijds en de rest van Spanje anderzijds. Een nationale Premier die de polarisatie binnen zijn land aanjaagt, opent de weg naar escalatie.

Tenslotte heeft Europa ook boter op het hoofd en méér bepaald de EVP fractie binnen het Europees Parlement. Wegens het onmisbaar gewicht van de Partido Popular binnen de EVP fractie kan Rajoy en de zijnen ongehinderd de zaak doen escaleren en feitelijk ongestraft zondigen tegenover de Europese wetgeving.