Woensdag 8 april 2020

De bubbel van het grote gelijk

Geschreven door Eddy Persyn op 19-02-2020

Vorige avond  zat ik naar een opgenomen aflevering van Victoria te kijken. Deze episode ging over de spanning in de relatie tussen Queen Victoria en haar man Albert.

Voor de duidelijkheid Albert is de zoon van de hertog van Saksen Coburg, Ernst III, broer van Leopold. Jawel Leopold I van Saksen Coburg, eerste koning van België maar belangrijker, wat wij heden een influencer noemen, was Leopold I van België toen op het Europese politieke schaakbord. De aflevering golft verder rond de persoonlijke spanningen tussen Queen Victoria en haar man, koningin gemaal Albert; aangevuld met de klassieke sociaal maatschappelijke en vooral politieke spanningen eigen aan die tijd.

Terwijl ik de aflevering volg krijg ik steeds meer het gevoel om naar onze tijd te kijken. De gedachten dwalen af naar de onverzettelijkheid van de hedendaagse politieke partijen die zich opsluiten in de bubbel van het eigen gelijk zonder zich maar enige rekenschap te geven van het algemene belang. De particratie regeert, zelfs over de taalgrenzen heen. Het gevoel onderdrukken dat politici zichzelf en de positie van hun partij belangrijker vinden dan het algemeen belang wordt drukkend zwaar. Steeds meer mensen, niet alleen politici, maar ook delen van de brede bevolking, onder héél sterke invloed van de ‘sociale media’, neigen naar de polarisatie van het grote gelijk ongeacht de gevolgen op de lange termijn op ons sociaal, maatschappelijk, economisch en politieke structuur en werking. De, in de sociale media, gebruikte algoritmes versterken het samenklitten van gebruikers met dezelfde mening. Hierdoor ontstaat het gevoel van zichzelf bevestigd zien door steeds opnieuw je mening te herkennen in die van anderen. Het reële (door onderzoek intussen ruim bevestigd) gevaar is de ontstane beperking om verder dan het gebruikte medium te kijken en andere meningen en opinies te toetsen aan de eigen visie. De communicatie kanalen van nogal wat politieke partijen versterken zo hun visie door massale investeringen in 'sociale media'.

De leiding van de diverse politieke partijen die steeds opnieuw en opnieuw politieke exclusieven breed uitsmeren in de media, maken een potentieel werkbare federale regering onmogelijk. Is dit een winstpunt voor onze hedendaagse samenleving? Voor ieder weldenkend mens zit er ergens ruis op deze zender!

Vraag is natuurlijk, hoe moet het verder? ‘Life goes on’ zoals onze Britse vrienden het noemen (toekomst zal uitwijzen hoe vriendschappelijk onze vrienden aan de overzijde van het kanaal  werkelijk zijn).

De geschiedenis heeft in talrijke ruim gedocumenteerde overzichten van tijdspannes geïllustreerd dat eenmaal de politiek losgekoppeld wordt van de sociaal maatschappelijk economische realiteit, er zware ongelukken gebeuren. Deze historisch gedocumenteerde feiten tonen telkens aan dat met uitsluiting van de bovenste lagen van de betrokken samenleving, iedereen zwaar getroffen wordt.

Getroffen in de zwaarst mogelijke betekenis van het woord: moreel, economisch, maatschappelijk, sociaal en menselijk vlak.

Kijkend naar de huidige evoluties in onze eenentwintig eeuwse maatschappij, hier in België, hebben we de afgelopen tweehonderd jaar blijkbaar weinig geleerd rond het belang van het volk tegenover het belang van zijn leiders, politieke leiders voor alle duidelijkheid. Afgewogen tegen het particratisch overwicht in onze huidige staatsstructuur is het niet eens verbazingwekkend. 

De komende weken, waarschijnlijk maanden, kijk ik uit naar het schaakspel van de politieke partijen die in woorden het algemeen belang vooropstellen, maar in realiteit aan het einde van het verhaal vervellen in hun uiteindelijke betekenis: de schaapsvacht laten vervellen tot de spreekwoordelijke wolvenvacht. Stratego voor gevorderden gecombineerd met schaken op olympisch niveau voor de eigen achterban, maar helaas los van de werkelijke problemen in onze samenleving.